De onderstaande 2e "memorie' van Dick Kos, z'n eerste schreef hij dus in 2017, z'n volgende bijdrage gaat niet direct over Veronica de zeezender maar beschrijft wel hoe Dick zich "voelde" als voormalig Veronica luisteraar toen de VOO (VeronicaOmroepOrganisatie) voet aan wal zette. En als zodanig hebben we gemeend zijn reactie wel te plaatsen. Omdat ie waarschijnlijk wel de gedachten van meer oud Veronica zeezender luisteraars vertolkt.

'Herinneringen aan Veronica' - deel 2

Door Dick Kos

Echte radio

Toen de Veronica Omroep Organisatie pas B-omroep was en zij daardoor meer zendtijd kregen, mochten ze 1 keer per 5 weken een hele nacht uitzenden van 00.00 tot 07.00 uur op het toenmalige Hilversum 1. Tot dan toe waren ze aspirant- en C-omroep geweest en konden ze op de popzender Hilversum 3 slechts 1 uur vullen en daar werd de top 40 in vogelvlucht behandeld. Op Hilversum 3 kregen ze vanaf april 1979 de middag tussen 14:00 en 18:00 uur op vrijdag en dat ging weer op aan de top 40 en tipparade.
Ik herinner me dat ik destijds hoge verwachtingen had van de programma's die ze zouden gaan brengen naast de top 40 en tipparade.
En ja hoor, onder de noemer "OH WAT EEN NACHT" barstte in de nacht van 13 april op 14 april 1979 na 00:00 uur het spektakel los, want Leo van der Goot had er zin in. Hij deed het eerste uur en na de eerste plaat DECEMBER 1963 (oh wat a night) van Four Seasons zei hij vlak voor het opstarten van de alarmschijf van die week (Cheap Trick met I want you to want me) het volgende: "Terwijl het een diep donkere nacht is in Hilversum, herleven oude tijden, want dit is echte radio, vrienden, tot morgenochtend 7 uur, Dit is Radio Veronica op Hilversum 1. "Na de alarmschijf zei hij op de begintonen van The tears of a clown van Smokey Robinson and the Miracles: "t wordt een woelige nacht vannacht met een heleboel discjockeys die de parade gaan passeren, er zitten een aantal typisch nostalgische figuren bij die we jaren nooit meer gehoord hebben op de radio."
Het was duidelijk, Radio Veronica was terug al was het met beperkte zendtijd, het was snel en flitsend. Veronica schudde de boel weer wakker. We zagen het destijds ook als de terugkomst van ECHTE RADIO.
Maar was dit ook ECHTE RADIO? Over die opmerking van Leo van der Goot valt veel te zeggen. Wat is eigenlijk echte radio?
Hij refereerde natuurlijk aan de zeezendertijd. Het was toen nog maar vijf jaar geleden dat Veronica en Noordzee nog uitzonden vanaf zee. Het zat nog vers in ons geheugen.
Nu, meerdere decennia later, zijn we door internet in de gelegenheid om veel van de programma's van de zeezenders terug te horen. En met de oren van nu vraag ik me af; Was dat nou echte radio? Het was vrije radio en dat maakte het voor die tijd bijzonder.
Het geheugen fopt ons ook vaak, want in mijn herinnering gebruikten ze bij Veronica heel veel jingles in de programma's, maar dat valt bij het terugbeluisteren mij heel erg tegen. Na het nieuws bij de start van een nieuw programma volgde een jingle, maar daarna was het plaatje op en plaatje af met alleen zo af en toe een jingle tussendoor.
Wat voor verschil met tegenwoordig valt nog meer op? Alle platen werden af- en aangekondigd, ze hadden toen geen doorstart met platen. Er was overmatig aandacht voor de hit- en tipparade. De hitnotering of tipnotering van de plaat werd meestal genoemd. Het lijkt erop of tegenwoordig niemand dat meer echt interesseert. Ik haalde destijds elke donderdag het gedrukte exemplaar van de top 40 bij de platenhandelaar. Destijds was de top 40 voor de liefhebber van popmuziek net zo belangrijk als de voetbalcompetitie voor de voetballiefhebber.
Veronica liet na elke plaat een reclamespot horen. Dat was fijn, want zo irriteert reclame niet en zijn de spots zelfs leuk en flitsend Nu zit je bij de huidige commerciele radiozenders voor en na het nieuws, te luisteren naar bijna 10 minuten reclame-nieuws-reclame. Veel te lang zonder muziek.
Het lijkt wel of de huidige commerciële radio-omroepen een playlist van 500 tot 2000 nummers hebben die steeds weer herhaald worden. Nooit hoor je meer een oud tipparadeplaatje waarvan je denkt: "oh ja, wat was dat goed".
Bij Veronica werd alles gedraaid, alle genres, het was vaak een familiezender, een plaat van The Rolling Stones kon in veel programma's worden afgewisseld door een plaat van Gert en Hermien.
Radio moet gevarieerd zijn, bij de huidige doelgroepradio zijn er alleen nog zenders voor één soort muziek. Maar dat verveelt na een tijdje luisteren. Voor elke doelgroep is er wel een radiostation, maar er wordt met één doelgroep echter geen rekening gehouden, namelijk de mensen die van bijna alle soorten muziek houden en dat gevarieerd aangeboden willen krijgen. Daarvoor heb je tegenwoordig gelukkig wel internetradiostations en voldoet Radio 192 daar wel weer aan.
De discjockeys van de zeezenders waren een vriendje, ze informeerden je over de nieuwe muziek. Anno 2021 praten de huidige discjockeys praten veelal meer tegen hun sidekick dan tegen de luisteraar.
Bovendien hebben de meeste discjockeys ook geen zeggenschap meer over de platen die ze laten horen. Het wordt voor ze uitgezocht door de muzieksamenstellers.
Hierdoor is er geen verwondering meer. Dat komt ook door de veelheid van zenders. Als er vroeger een heel bijzonder goed nummer uitkwam, zoals Bohemian Rhapsody- Queen, Hotel California- Eagles, had iedereen het daarover en had iedereen het gehoord. Lang leve de schaarste, denk ik wel eens. In onze huidige tijd kan de uitzending van de top 40 nooit meer een nationale gebeurtenis genoemd worden zoals bij Veronica destijds, want we luisteren niet massaal meer.
Radio Veronica was ongecompliceerd. Het wordt nooit meer zoals het was. Je wordt als luisteraar nooit meer onderdeel van een station. Ik kan me niet voorstellen dat ik zoveel meer met een huidig radiostation zou hebben dat ik toen met de zeezenders had. Het gevoel dat er mensen op die zenders zaten die de plaatjes speciaal voor jou draaiden, dat gevoel komt nooit meer.
Maar was het daarmee hoogstaande radio, was het ECHTE RADIO?
Het was VRIJE RADIO, een product van zijn tijd. Het was niet illegaal, ze hadden geen zendvergunning, maar dat hoefde toen ook niet voor een offshore-radiostation.
Toch zat er een gevoel bij van vrijheid en iets doen wat eigenlijk niet mag. Dat trekt aan.
Toen ik eind jaren 70 veel in het oosten van het land kwam, zag en hoorde ik dat de bewoners van jong en oud aldaar, eigenlijk alleen maar naar de geheime zenders luisterden die de volkse nederlandstalige muziek van regionale zangers en bandjes lieten horen. Deze zenders werden door de Radio Controle Dienst regelmatig uit de lucht gehaald met veel machtsvertoon. Het mocht niet. Maar ze voorzagen in een behoefte. Hun muziek werd piratenmuziek genoemd en dat waren doorgaans nederlandstalige schlagers en polka's die niet of nauwelijks te horen waren op de landelijke zenders. In de plattelandsgebieden luisterden ze niet naar Hilversum.
Veel piratenplaatjes gingen ook over de weerzin tegen Hilversum 3. Ook hier zag ik de aantrekkingskracht en charme van vrije radio. Voor de plattelandbewoners was dat ECHTE RADIO. Ik hoorde daar iemand zeggen: "als er geen geheime zenders meer zijn, mogen ze mijn radio wel stelen".
Deze piratenzenders zijn nu ook veelvuldig actief op internet en kunnen nu legaal freaken. Echte radio is voor iedereen verschillend. Een programma dat met liefde gemaakt wordt, met leuke jingles en met goede tunes en een goede muziekkeuze die ook verrassend kan zijn, is voor mij echt goede radio. Ik weet bijvoorbeeld niets van wielrennen maar Radio Tour de France is een schitterend radioprogramma voor radioliefhebbers. De zomer is pas echt goed begonnen als Radio Tour de France weer in de lucht is. Dat komt door de sfeer van zomerse muziek, goede jingles en tunes.
Terug naar de zeezenders. Ik vind het een groot voorrecht dat ik die tijd heb meegemaakt. Het wordt nooit meer zoals toen, het was VRIJE RADIO en daardoor nooit saai. Het zat flitsend in elkaar, leuke reclamespots tussen de platen, in de 538-tijd maakte het nieuws het uur vol en ieder programma startte op het hele uur, waarna de alarmschijf er meestal meteen in kwam. Dat ik achteraf nu op de bewaard gebleven uitzendingen, hoor dat er weinig jingles werden gebruikt en dat ik besef dat het niet live was en daardoor ook een beetje statisch, doet er niets aan af. Het voelde voor ons destijds als ECHTE radio, maar de kracht en populariteit zat in VRIJE radio.

Dick Kos - januari 2021

Terug naar startpagina Memories/Herinneringen >


 

twitterSTICHTING NORDERNEY | internet www.norderney192.nl | e-mail info@norderney192.nl
sitemap| login donateurs | login medewerkers

Het copyright op alle artikelen en informatie op deze website berust bij de Stichting Norderney tenzij anders vermeld. Niets mag geheel of gedeeltelijk worden overgenomen of vermenigvuldigd, in welke vorm dan ook, dan na voorafgaande schriftelijke toestemming van de Stichting Norderney.


Telco Radio Toppers

 

Norderney192 op Facebook 192 Radio op Twitter